دلم می خواست:عشقم را نمی کشتند

صفای آرزویم را-که جون خورشید تابان بود- می دیدند.

چنین از شاخسار هستی ام آسان نمی چیدند

گل عشقی چنان شاداب را پرپر نمی کردند.

به باد نامرادی ها نمی دادند.

به صد یاری نمی خواندند

به صد خواری نمی راندند.

چنین تنها،به صحراهای بی پایان اندوهم نمی بردند.

دلم می خواست،یک بار دگر او را کنار خویش می دیدم،

به یاد اولین دیدار در چشم سیاهش خیره می ماندم،

دلم یک بار دیگر ،همچو دیدار نخستین ،

پیش پایش دست و پا می زد.

شراب اولین لبخند در جام وجودم ها وهو می کرد.

غم گرمش نهانگاه دلم را جستجو می کرد،

دلم می خواست :دست عشق –جون روز نخستین-

هستی ام را زیرورو می کرد!!!!!!!!!!!

"فریدون مشیری"

عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان!

          جدت حسین کشته ز جور یزید شد

                                                                       عباس از برای برادر شهید شد

         زینب اسیر پنجه ی قوم پلید شد

                                                                       از بهر (پیروی) غم دیگر مزید شد

           افتاد چون بیاد علی اکبر جوان

عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان!